Hurtigruten in Noorwegen

Voor echte fans van Scandinavië klinkt Hurtigruten misschien wel bekend in de oren. Deze Noorse maatschappij regelt dagelijks tientallen boten die over de poolcirkel heen en weer navigeren. Prachtige landschappen, ongekende luxe en een relaxte atmosfeer, dat is waar Hurtigruten voor staat.
Hoewel ik niet meteen dol ben op cruiseschepen, besloot ik dan toch om de onstuimige zeeën rond Noorwegen voor één dag te bevaren. En dat beviel me wel!

Met Hurtigruten naar de Lofoten

Na de vermoeiende huskyrit hadden we nog voldoende tijd om van de bezienswaardigheden in Tromsø te genieten en aan de voorbije dagen terug te denken. Vanavond nemen we de befaamde Hurtigruten boot richting de Lofoten. De mooiste eilanden van Noorwegen, en volgens sommigen zelfs van de hele wereld.

Hurtigruten is een Noors bedrijf dat al tientallen jaren passagiers meeneemt naar de gebieden rond de poolcirkel. Ik heb er alleen nog maar goeie dingen over gehoord. En dus heb ik meteen het perfecte excuus om zelf ook met dit luxueuze cruiseschip mee te varen!

Het schip meerde pas om middernacht aan in de haven van Tromsø en mijn moeder en ik waren dus al behoorlijk moe. Vanuit Tromsø vergezelden wij mensen die al even op de boot zaten. Zij hadden er al enkele dagen opzitten en waren van de noordkaap alsmaar zuidelijker gaan varen. Omdat het ons toch wat lang leek om meteen een week of twaalf dagen te boeken, kozen we voor een aangepast schema: van Tromsø naar Svolvaer. Met een schip overbrug je deze afstand in ongeveer zeventien uur. Wij betaalden €135 per persoon, en daar zit de cabine en het ontbijt bij inbegrepen. Lang (en duur) genoeg voor de eerste keer!

Hoewel het ondertussen al laat was geworden, konden we het niet nalaten om al even op verkenning te gaan op het gigantische schip. Met acht verdiepingen kunnen héél wat passagiers meevaren en natuurlijk is er ook heel wat luxe aan boord! Op het internet las ik dat je een ‘aurora alert’ kan inschakelen wanneer het magische licht ’s nachts zichtbaar wordt vanop het dek. Door een knopje in te drukken op het telefoontoestel zouden we gewekt worden eens het noorderlicht danst.

Uitgedost in warme kledij namen we de lift naar het dek. Het gigantische uitkijkplatform over Tromø en de aanblik op deze mastodont van een schip waren overweldigend. Ons nachtelijk onderzoek ging niet veel verder, want de afgelopen dagen waren al erg vermoeiend geweest. De hemel was helemaal helder, en dus zat ik stiekem te hopen dat het noorderlicht niet meer te lang op zich zou laten wachten. Maar áls het de hemel zou openklaren, werden we nu wel gewekt. Geen noodzaak om nog langer op te blijven, dus. Morgen zaten we bovendien nog lang genoeg op het schip en dan zou er nog meer dan genoeg tijd zijn om ook de rest van het schip te inspecteren!

Luxe ontbijt, jacuzzi en mooie uitzichten

Na iets meer dan zes uur slaap in het zijdezachte, hemelse bed werden we bruusk gewekt door een luid alarm. Ik schoot wakker en kreeg meteen fonkelingen in m’n ogen. Kon het zijn? Was dit het aurora alarm? Het piepende geluid hield op en snel keek ik naar het breedbeeld TV-scherm. Daarop verscheen spijtig genoeg alleen een teleurstellende boodschap: ‘automatische wekdienst’.

Verdomme. Geen noorderlicht. Alleen veel te vroeg gewekt!

Zuchtend en kreunend draaiden we ons nog een paar keer om in bed, maar de boot was duidelijk tot leven gekomen. Een oproep aan passagiers om naar de infobalie te komen, de excursiemogelijkheden van vandaag, … Soit, je snapt het al. Het werd onmogelijk om nog even verder te dromen over de dansende aurora borealis…

Na een verkwikkende douche met héérlijk geurende shampoo en conditioner stapten we naar het restaurant. Het ontbijt werd hier van zeven uur tot tien uur ’s morgens geserveerd. Wanneer we door het immense doolhof de baan naar het restaurant vonden, werden onze ogen groter en vielen onze monden open. Het zou me zelfs niet verwonderen mochten we ook nog een kwijlspoor achter ons gelaten hebben.

Drie soorten eitjes, spek, kötbullar, drie soorten zalm, allerlei andere vis, een dozijn soorten brood, ontbijtkoeken, een heel scala kazen en ander beleg, vers fruit en groenten, dieetvoeding, ontbijtgranen, oppeppende drankjes, vruchtencoulis en fruitsapjes. Van hartig tot zoet! Wafeltjes, pannenkoekjes, cake: In één dag alles van deze gigantische ontbijttafel uitproberen leek me onmogelijk. Maar toch deed ik mijn best!

Hurtigruten vindt duidelijk niet dat hun ontbijtbuffet uitgebreid genoeg is want we lazen in de brochure dat het ontbijt regelmatig wordt aangepast. Bij het aanmeren in grote havens worden lokale specialiteiten aan boord gehaald zodat de passagiers altijd kunnen genieten van een vers en gevarieerd ontbijt.

Ongelooflijk ook hoe weinig je voelt dat je op wild klotsend water zit te varen. Tijdens het ontbijt werden onze eitjes voor enkele minuten extra door elkaar geklutst, maar tijdens het verdere verloop van de boottocht kon je daar nauwelijks nog iets van merken.

Eens we echt niets meer naar binnen konden proppen, gingen we terug naar onze cabine. We hadden nog enkele uren voor we konden uitchecken, maar toch besloten we om onze koffers al te pakken. De rest van de dag brachten we toch door op het bovendek of in één van de bars, gezellige zithoekjes of restaurants van het schip.

Wanneer we lekker warm zaten ingeduffeld, namen we de lift naar het bovendek om de mooie landschappen van Noorwegen bij daglicht te bekijken. De rotsen, heuvels en bergen waren allemaal besprenkeld met een klein beetje, of net heel veel sneeuw. De prachtige houten hutten die we af en toe in het desolate landschap zagen verschijnen, passen er zo goed in dat het wel lijkt alsof ze op natuurlijke wijze uit de rotsen zijn gegroeid!

Buiten was het natuurlijk ijskoud, maar door de snelheid van de boot worden de temperaturen nog nét een tikkeltje frisser. Toch lieten we ons niet afschrikken en bleven we nog een poosje buiten staan om al dat moois te bewonderen, net zoals tientallen anderen, trouwens. Vrijwel iedereen had een camera in de aanslag. De omgeving is zo veranderlijk en zo mooi dat je eigenlijk non-stop foto’s kan maken, en sommigen leken dat ook te doen…

Verkleumd van de kou, namen we nog een kijkje helemaal achteraan op het dek. Daar zagen we een kleine bar -waar iets later ook chocomelk en pannenkoekjes met warme besjes werden gemaakt-, een rek met gedroogde vis en een fier wapperende Noorse vlag.

Helemaal achteraan het schip krijg je wellicht nog een verrassender uitzicht! Natuurlijk zijn er nog steeds enkele prachtige landschappen die traag voorbijglijden, maar onder ons zagen we twee jacuzzi’s pruttelen.

Een beetje jaloers zag ik vier mensen genieten in de hete bubbelbaden, genietend van de majestueuze landschappen die we voorbij vaarden. Had ik m’n zwembroek maar meegenomen! Dan was ik er zeker bij gesprongen! Maar wees nu eerlijk… Wie denkt er ook aan om een zwempak mee te nemen als je naar Lapland reist?

Niets doen is vermoeiend

Om elf uur werd van ons verwacht om uit te checken. Onze bagage konden we deponeren in een kamer op het gelijkvloers. We mochten immers nog tot zes uur vanavond met het schip meevaren met heel veel  mooie landschappen als reisgezel.

Internet kan je op de boot aanschaffen, maar dat vond ik toch een beetje duur. In plaats daarvan besteedde ik mijn tijd dan maar nuttiger met het bewerken van mijn foto’s en het neerpennen van enkele blog posts. De comfortabele stoeltjes en zetels stonden vrijwel allemaal naar de ramen gericht, zodat je non-stop kon genieten van de mooie uitzichten.

Wanneer we door een fjord vaarden of bijna aanmeerden in een pittoresk stadje kregen we dat allemaal te horen via de luidsprekers. Als dat gebeurde, begon iedereen zich terug warm aan te kleden en opgewonden naar het bovendek te huppelen. Daar maakten ze dan enkele foto’s en niet veel later dropen ze terug af naar de lekker verwarmde ruimtes van het Hurtigruten schip. Wanneer we aankwamen in de Trollenfjord leek de volledige boot te ontwaken uit zijn winterslaap. Tientallen mensen klauterden de trappen op en de lift zat non-stop vol met nieuwsgierige toeristen om deze mooie inham te fotograferen. Door lawinegevaar was het momenteel niet mogelijk om door de prachtige Trollenfjord te varen, maar de landschappen die we nu al zagen waren wel de mooiste van deze hele dagcruise.

Ik had me een stoeltje eigen gemaakt op het bovendek, net achter een glazen omheining. Ik drukte me zo diep als mogelijk weg in de stoel en achter het scherm om zo de wind een beetje te vermijden. Mama was al lang foetsie. Waarschijnlijk omdat ze het te koud had, maar het zou ook best kunnen dat ze nerveus werd van al het pluimvee dat boven ons cirkelde. Tientallen meeuwen en enkele zeearenden zweefden mee op de wind boven de vlijmscherpe kliffen en rotsen. De zon begon traag onder te gaan en baadde het landschap in een oranje en roze gloed. Gewoonweg magisch.

Hoewel de tocht naar Svolvaer best lang duurde, genoot ik met volle teugen van mijn plekje op dit cruiseschip. Even uitrusten na de drukke dagen in Tromsø kon zeker geen kwaad, en zeker niet met deze feeërieke panorama’s.

Het avondeten is ongelooflijk duur op de boot (€70 per persoon – maar daar kreeg je wel versgevangen vis voor), en dus besloten we om dit over te slaan. Bovendien hadden we onszelf deze morgen vetgemest met het lekkere ontbijt en zaten we nog steeds halfvol. De rest van de avond kwamen we gewoon door met knäckebröd.

Eens het buiten begint te donkeren, slaat de verveling wel toe op het schip. De landschappen verdwijnen in een zwarte schaduw en het wordt ook iets te koud om buiten rond te lopen. Gelukkig had ik mijn voorzorgen genomen en enkele series van Netflix op mijn telefoon geplaatst.

Om iets na zessen ’s avonds kwamen we aan in Svolvaer, de grootste stad van de Lofoten eilanden. Hier zouden we de komende vijf dagen doorbrengen. Ik ben benieuwd! Want mijn verwachtingen zijn hoog gespannen!